Elektrownia wodna Lubachów

  
Historia elektrowni wodnej w Lubachowie sięga końca XIX wieku, kiedy to tereny Dolnego Śląska kilkakrotnie nawiedzały duże powodzie. Powstały wówczas koncepcje wybudowania systemu zbiorników retencyjnych i regulacji rzek górskich m.in.: Kwisy, Bobru, Kamiennej, Nysy oraz Bystrzycy. Po wybudowaniu w 1912 r. zbiornika wodnego w Pilchowicach (obecna Elektrownia wodna Pilchowice I w Zespole Elektrowni Wodnych Jelenia Góra TARURON Ekoenergia), projektant Karl Engelberdt przystąpił z firmą budowlaną „Guido Simon” do tworzenia zbiornika na rzece Bystrzyca we wsi Lubachów. Przy zbiorniku zaprojektowano również elektrownię, która miała zaopatrywać w energię elektryczną Świdnicę i  okoliczne miejscowości. Do 1945 roku elektrownia należała do Provinzionalverband Niderschlesien Hirschberg, a  jej obsługa (wówczas 12 osób), mieszkająca w budynku obok dbała, by nawet w okresie działań wojennych obiekt pracował nieprzerwanie.
 
Zakończona w 1917 r. budowa zapory kamiennej utworzyła zalew o powierzchni ok. 51 ha, pojemności 8 mln m³ wody i długości zbiornika wzdłuż rzeki 3,1 km. Zapora została zbudowana z kamienia wydobywanego z okolicznych wyrobisk przed zalaniem doliny. Jej długość w koronie wynosi 230 m, wysokość sięga 44 m, a szerokość u podstawy - 29 m. Zapora posiada 10 stałych otworów przelewowych, cztery upusty ulgi (w środkowej części korpusu) oraz dwa upusty denne o łącznej zdolności przepuszczania wody przez stopień w ilości 318 m³/sek. Największy przepływ przez zbiornik zanotowano w lipcu 1997 roku. (294 m³/sek.), co dla potężnej i solidnej budowli nie stanowiło żadnego zagrożenia.
 
Gospodarka wodna zbiornika podporządkowana jest trzem celom:
 
ochrona przed powodzią (funkcja retencyjna),
zabezpieczenie w wodę aglomeracji Bielawa-Dzierżoniów-Pieszyce,
wykorzystanie energetyczne.
 
Przełyk trzech turbin zainstalowanych w elektrowni wynosi 4,6 m³/sek.
 
Hydrozespoły osiągają moc maksymalną 1200 kW. Woda do turbin dostarczona jest ze zbiornika rurociągiem podziemnym o średnicy 180 cm. Elektrownia wodna w Lubachowie należy do jednych z większych i najciekawszych obiektów tego typu na Dolnym Śląsku. Posiada wiele oryginalnych elementów wyposażenia, pochodzących z lat dwudziestych ubiegłego wieku oraz unikatowy wystrój hali maszyn i nastawni. Znajdujące się tu mierniki, aparatura łączeniowa czy detale wystroju do dziś są sprawne technicznie i cieszą oko nie tylko fachowców.
 
 
Parametry zapory  i zbiornika Lubachów
Km rzeki​ Bystrzyca 74+100​
Wysokość [m]​ 44
Długość w koronie [m]​ 230​
Szerokość u podstawy w [m]​ 29​
Szerokość w koronie w [m]​ 3,5​
Pojemność zbiornika w [mln m3]​ 8​
Powierzchnia zbiornika w [ha]​ 51
Długość zbiornika w [km]​ 3
 

Dane Turbozespołu Nr 1​ Nr 2​ Nr 3​
TURBOZESPÓŁ​ ​ ​ ​ ​
Moc zainstalowana TZ [kW]​ 210 520​ 520​
Moc osiągalna TZ [kW]​ ​200 500 500​
TURBINA ​
Rok budowy​ 1913​ 1913 1913​
Typ​ Francis​ Francis Francis
Wytwórca​ Voith​ Voith Voith
Moc zainstalowana [kW]​ ​193 480 480
Przełyk Q [m3/s]​ 0,65 ​1,5 1,5
Spad H [m]​ ​43,12 43,12 43,12
Obroty n [obr./min]​ ​750 750 750
GENERATOR​ ​ ​ ​ ​ ​ ​
Rok budowy​ 1913 1913​ 1913​
Typ​ ​FW 390i/750 FW 420k/750 FW 420k/750
Wytwórca​ SSW SSW SSW​
Moc zainstalowana [kVA]​ 275​ 685 685​
'cos fi​ ​0,7 ​0,7 0,7
'Napięcie [kV]​ ​10 10​ 10
Prąd [A]​ ​15,9 39,6 39,6
Obroty [obr./min]​ 750 750​ 750​

 

Galeria elektrowni