Pomiń polecenia Wstążki
Przeskocz do głównej zawartości
Ta witryna używa plików cookie. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Możesz je w każdej chwili zmienić. Szczegóły znajdziesz w polityce plików cookie.

Elektrownia wodna Wrocław II

 

Budowę Elektrowni Wrocław II, zwanej również „Elektrownią Północną", rozpoczęto 15 marca 1924 roku. Inwestycja znajduje się na cyplu Kępy Mieszczańskiej, gdzie już w średniowieczu funkcjonowały młyny i inne zakłady rzemieślnicze wykorzystujące energię wodną. Prace prowadzono w otwartym wykopie, w którym pracowały trzy pompy odprowadzające wodę. Roboty przebiegały bez przeszkód, nie występowały bowiem spiętrzenia Odry, zagrażające prowadzonym pracom. 21 czerwca 1925 roku rozpoczęto montaż turbin. Prace związane z założeniem kabli i przyłączeniem generatorów oraz połączenie z Elektrownią Południową przeprowadzono w połowie sierpnia 1925 roku. Rozruch turbozespołów prowadzony był od 13 do 16 listopada i po jego pozytywnych wynikach w dniu 19 listopada 1925 roku uruchomiono produkcję energii elektrycznej.

Prace budowlane Elektrowni Północnej nadzorował ten sam zespół, który pracował przy budowie Elektrowni Południowej. Projekty techniczne wykonał główny inżynier dyplomowany – Kirchner – powierzono mu również kierowanie pracami. Autorem projektu architektonicznego był Max Berg, wystrój budynku zaprojektował Ludwig Mashamer, a metaloplastykę i wykonawstwo robót kowalskich wrót wejściowych do hali hydrozespołów, z personifikacją Ognia i Wody – wykonał prof. Jaroslav Vonka. Architektura budynku Elektrowni Północnej – podobnie jak Elektrowni Południowej – to również przykład stylu „Neues Bauen" lat 20 XX wieku. Charakteryzuje się naturalną, ceglaną elewacją kryjącą żelbetonową konstrukcję.


 
 

                 

Uroczyste przekazanie elektrowni władzom miejskim nastąpiło 26 stycznia 1926 roku. Inwestycje odebrał Wydział Miejskiej Elektrowni.

W elektrowni zainstalowane są dwie turbiny Francisa o osiach pionowych z generatorami Siemensa o mocy 500 kVA z 1924 r. Łączna moc zainstalowana elektrowni to 1,0 MW.

Zarówno Elektrownia Południowa jak i Północna stanowią interesujący dokument stanu techniki w zakresie energetyki wodnej początków XX wieku. Z uwagi na typ budowli hydrotechnicznych, architekturę oraz wyposażenie maszynowni mogą być traktowane jako modelowe rozwiązanie techniczno-funkcjonalne zawodowej elektrowni wodnej z tego okresu.

 

 
 
 

Parametry techniczne elektrowni

Dane Turbozespołu Nr 1 Nr 2
TURBOZESPÓŁ
Moc zainstalowana TZ [kW] 500 500
Moc osiągalna TZ [kW] 500 500
TURBINA
Rok budowy 1921 1921
Typ Francis Francis
Wytwórca Voith Voith
Moc zainstalowana [kW] 670 670
Przełyk Q [m3/s] 16 16
Spad H [m] 5,2 5,2
Obroty n [obr./min] 94 94
GENERATOR
Rok budowy 1921 1921
Wytwórca Siemens Schuckert Siemens Schuckert
Moc zainstalowana [kW] 670 670
'cos fi 0,8 0,8
'Napięcie [kV] 10,5 10,5
Obroty [obr./min] 94 94