Pomiń polecenia Wstążki
Przeskocz do głównej zawartości
Ta witryna używa plików cookie. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Możesz je w każdej chwili zmienić. Szczegóły znajdziesz w polityce plików cookie.

Elektrownia wodna Lubachów

 

Historia elektrowni wodnej w Lubachowie sięga końca XIX wieku, kiedy to tereny Dolnego Śląska kilkakrotnie nawiedzały duże powodzie. Powstały wówczas koncepcje wybudowania systemu zbiorników retencyjnych i regulacji rzek górskich m.in.: Kwisy, Bobru, Kamiennej, Nysy oraz Bystrzycy.

Po wybudowaniu w 1912 r. zbiornika wodnego w Pilchowicach (obecna Elektrownia wodna Pilchowice I w Zespole Elektrowni Wodnych Jelenia Góra TARURON Ekoenergia), projektant Karl Engelberdt przystąpił z firmą budowlaną „Guido Simon" do tworzenia zbiornika na rzece Bystrzyca we wsi Lubachów. Przy zbiorniku zaprojektowano również elektrownię, która miała zaopatrywać w energię elektryczną Świdnicę i okoliczne miejscowości. Do 1945 roku elektrownia należała do Provinzionalverband Niderschlesien Hirschberg, a jej obsługa (wówczas 12 osób), mieszkająca w budynku obok dbała, by nawet w okresie działań wojennych obiekt pracował nieprzerwanie.

Zakończona w 1917 r. budowa zapory kamiennej utworzyła zalew o powierzchni ok. 51 ha, pojemności 8 mln m³ wody i długości zbiornika wzdłuż rzeki 3,1 km. Zapora została zbudowana z kamienia wydobywanego z okolicznych wyrobisk przed zalaniem doliny. Jej długość w koronie wynosi 230 m, wysokość sięga 44 m, a szerokość u podstawy - 29 m. Zapora posiada 10 stałych otworów przelewowych, cztery upusty ulgi (w środkowej części korpusu) oraz dwa upusty denne o łącznej zdolności przepuszczania wody przez stopień w ilości 318 m³/sek. Największy przepływ przez zbiornik zanotowano w lipcu 1997 roku. (294 m³/sek.), co dla potężnej i solidnej budowli nie stanowiło żadnego zagrożenia.

 

Gospodarka wodna zbiornika podporządkowana jest trzem celom:

  • ochrona przed powodzią (funkcja retencyjna),
  • zabezpieczenie w wodę aglomeracji Bielawa-Dzierżoniów-Pieszyce,
  • wykorzystanie energetyczne.

Przełyk trzech turbin zainstalowanych w elektrowni wynosi 4,6 m³/sek.

Hydrozespoły osiągają moc maksymalną 1200 kW. Woda do turbin dostarczona jest ze zbiornika rurociągiem podziemnym o średnicy 180 cm. Elektrownia wodna w Lubachowie należy do jednych z większych i najciekawszych obiektów tego typu na Dolnym Śląsku. Posiada wiele oryginalnych elementów wyposażenia, pochodzących z lat dwudziestych ubiegłego wieku oraz unikatowy wystrój hali maszyn i nastawni. Znajdujące się tu mierniki, aparatura łączeniowa czy detale wystroju do dziś są sprawne technicznie i cieszą oko nie tylko fachowców.

 

 
 
 
 

Parametry techniczne elektrowni

Parametry zapory i zbiornika

Km rzeki Bystrzyca 74+100
Wysokość [m] 44
Długość w koronie [m] 230
Szerokość u podstawy w [m] 29
Szerokość w koronie w [m] 3,5
Pojemność zbiornika w [mln m3] 8
Powierzchnia zbiornika w [ha] 51
Długość zbiornika w [km] 3
 

Dane Turbozespołu

Dane Turbozespołu Nr 1 Nr 2 Nr 3
TURBOZESPÓŁ
Moc zainstalowana TZ [kW] 210 520 520
Moc osiągalna TZ [kW] 200 500 500
TURBINA
Rok budowy 1913 1913 1913
Typ Francis Francis Francis
Wytwórca Voith Voith Voith
Moc zainstalowana [kW] 193 480 480
Przełyk Q [m3/s] 0,65 1,5 1,5
Spad H [m] 43,12 43,12 43,12
Obroty n [obr./min] 750 750 750
GENERATOR
Rok budowy 1913 1913 1913
Typ FW 390i/750 FW 420k/750 FW 420k/750
Wytwórca SSW SSW SSW
Moc zainstalowana [kVA] 275 685 685
'cos fi 0,7 0,7 0,7
'Napięcie [kV] 10 10 10
Prąd [A] 15,9 39,6 39,6
Obroty [obr./min] 750 750 750