Pomiń polecenia Wstążki
Przeskocz do głównej zawartości
Ta witryna używa plików cookie. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Możesz je w każdej chwili zmienić. Szczegóły znajdziesz w polityce plików cookie.

Elektrownia wodna Szklarska Poręba I

Stopień wodny Elektrowni Szklarska Poręba I – jaz piętrzący i ujęcie wody – znajduje się na rzece Kamiennej, w miejscowości Piechowice. Budynek elektrowni umiejscowiony jest 1630 m poniżej jazu, na prawym brzegu rzeki, przy drodze międzynarodowej do Pragi. W trzykondygnacyjnym budynku zbudowanym w 1869 roku mieści się: maszynownia, rozdzielnia i komora wylotowa turbin. Rozdzielnie urządzono w pomieszczeniach adoptowanych do tego celu w 1973. Budynek elektrowni był przebudowywany w latach: 1905, 1934 i 1973.
 
Jak wiele innych stopni wodnych wybudowanych na przełomie XIX i XX wieku na terenach Dolnego Śląska również ten stopień powstał dla wykorzystania siły wody do napędu maszyn technologicznych. Na przełomie XIX i XX wieku znajdowała się tu wytwórnia ścieru drzewnego. Dokumentacja z 1905 roku prezentuje siłownię z turbinami systemu Francisa, na które wodę prowadzono rurociągiem o średnicy 1,4 – 1,5 m i długości 1450 m.
 
Z wałem turbiny sprzęgnięte były maszyny i urządzenia fabryki, a także niewielki generator produkujący energię elektryczną wystarczająca na potrzeby części Szklarskiej Poręby i Piechowic. W 1934 roku siłownie przejęła energetyka zawodowa. Dokonano gruntownej modernizacji, wymieniono wyposażenie, a w budynku dawnej fabryki urządzono rozdzielnię energetyczną, stacje transformatorową, magazyny, warsztat oraz mieszkania dla personelu elektrowni.


 
 

Budowlą piętrzącą jest tu jaz kamienno-betonowy przegradzający rzekę w odległości 1630 m od elektrowni. Woda prowadzona jest na turbiny najpierw krytym, betonowym kanałem o długości 150 m, a następnie rurociągiem stalowym o długości 1450 m. W elektrowni, na wspólny generator firmy Sachsenwerk, pracują dwie turbiny Francisa firmy J.M. Voith.

W latach 2013÷2016 przeprowadzono modernizację elektrowni w ramach której wymieniono:

- 2013–2014  górną, najstarszą (nitowaną) część rurociąg stalowego który zastąpiono rurami i łącznikami HOBAS z żywic poliestrowych wzmacnianych włóknem szklanym o długości ~230 metrów

- 2013–2014 turbiny i generator. Zainstalowano dwie poziome turbiny Francisa (produkcji ZRE Gdańsk S.A.) pracujące na wspólnym wale, zasilającym generator synchroniczny z wzbudzeniem bezszczotkowym (produkcji DFME Sp. z o.o.).

- 2015 środkową część rurociąg stalowego który zastąpiono rurami i łącznikami HOBAS z żywic poliestrowych o długości ~140 metrów,

- 2016 dolną część rurociąg stalowego który zastąpiono rurami i łącznikami HOBAS z żywic poliestrowych o długości ~ 240 metrów.

Zabytkowy turbozespół został zdemontowany i wyeksponowany na wyspie przy elektrowni wodnej Bobrowice IV.


 

 
 
 

Parametry techniczne elektrowni

Dane Turbozespołu Nr 1 Nr 2
TURBINA
Rok budowy 2014 2014
Typ Francis Francis
Wytwórca ZDE Gdańsk ZDE Gdańsk
Moc instalowana [kW] 780
​Moc instalowana [kW] ​380 380​
Natężenie przepływu [m3/s] 1,04 1,04
Spad [m] 45,5 45,5
Prędkość obrotowa [obr/min] 1000 1000
GENERATOR
Rok budowy 2014
Typ synchroniczny bezszczotkowy
Wytwórca DFME
Moc [kVA] 1000
Współczynnik mocy 0,8
Napięcie [kV] 10,0
Prędkość obrotowa [obr./min] 1000​
​​​